<< Menu >>

Nova estraro de UEA elektiĝis

En sia unua kunsido dum la 104-a Universala Kongreso, la Komitato de UEA elektis novan Estraron por gvidi la Asocion dum la venonta trijara periodo.

Estraro de UEA 2019

Kun la ĉeesto de 35 Komitatanoj A, reprezentantaj la aliĝintajn landajn kaj fakajn asociojn, kaj 5 Komitatanoj B, elektitaj de la individuaj membroj, la Komitato unue kompletigis sin per la elekto de 9 Komitatanoj C: Duncan Charters, Andreas Diemel, Mark Fettes, Trezoro Huang Yinbao, Dennis Keefe, Zsofia Kóródy, François Lo Jacomo, Stefan MacGill kaj Rakoen Maertens.

Estis entute naŭ kandidatoj por la Estraro, inkluzive de du kandidatoj por Prezidanto: Duncan Charters kaj Fernando Maia. La aliaj kandidatoj estis Chen Ji, Trezoro Huang Yinbao, Aleks Kadar, Orlando Raola, Jérémie Sabiyumva, So Jinsu kaj Amri Wandel. La Komitato bezonis tri voĉdonojn por decidi pri la grandeco de la nova Estraro, sed fine subtenis la rekomendon de la Elekta Komisiono pri ok lokoj.

La plej kontestata elekto estis tiu por la Prezidanto. Ambaŭ kandidatoj konfirmis sian pretecon kunlabori en Estraro gvidata de la alia, kaj ambaŭ emfazis la bezonon de harmonia, teama etoso. En la unua rondo neniu el la du kandidatoj ricevis la laŭregulare postulatan plimulton. En la dua baloto estis elektita Charters per unu voĉo pli ol Maia.

En la fino, la nova Estraro ricevis jenan konsiston: Duncan Charters (prezidanto); Fernando Maia kaj Trezoro Huang Yinbao (vicprezidantoj); Aleks Kadar (ĝenerala sekretario); kaj Orlando Raola, Jérémie Sabiyumva, So Jinsu kaj Amri Wandel. La taskodivido kundecidita de la Estraro dum sia merkreda kunsido estas la jena:

  • Prezidanto: Duncan CHARTERS – Kunordigo, Strategio, Instruado, Rilatoj kun ILEI
  • Vicprezidanto: Fernando Jorge PEDROSA MAIA Jr – Centra Oficejo, Statuta Reformo, Eksteraj Rilatoj (krom Unesko), Ameriko, Rilatoj kun TEJO, Rilatoj kun Membro-Organizoj

  • Vicprezidanto: HUANG Yinbao (Trezoro) – Financoj, Unesko
  • Ĝenerala Sekretario: Aleks KADAR – Administrado, Ĝemelaj Urboj, Esperanto-Centroj, Eŭropo, Revuo Esperanto.
  • Orlando E. RAOLA – Kulturo, Kongresoj, Biblioteko, Eldonado, Esploro kaj Dokumentado, Terminologio
  • Jérémie SABIYUMVA – Afriko, Aktivula Maturigo
  • SO Jinsu – Azio, Oceanio, Informado kaj Amikoj de Esperanto
  • Amri WANDEL – Scienca kaj Faka Agado, Meza Oriento kaj Norda Afriko

La nova Estraro ekoficis lundon, la 22-an de julio, kadre de la tria Komitata kunsido en Lahtio.

[Gazetara Komuniko de UEA, N-ro 812, 2019-07-25 CC BY 4.0]

Kie estas Heather?

RIMARKU: La konkurso estas nun fermita

Vi eble konas “Where’s Wally”. Nu… Kie estas Heather?

Malsupre estas foto de la UK-anoj en Lahtio. Unu el la multaj vizaĝoj estas tiu de Heather Heldzingen, la diligenta kasisto de AEA (kaj Melburna Esperanto-Asocio), kaj prezentanto por la Esperanto-programo de 3ZZZ.

Foto de UK-anoj, kun krado
Foto: Jonathan Phileas
Alklaku la bildon por vidi ĝin plenamplekse. (Poste, vi eble devos alklaki la bildon, kiu aperos, por zomi.) Vi ankaŭ povos elŝuti ĝin al via komputilo: dekstre alklaku (aŭ stirklave alklaku – “control-click” – se vi havas Makintoŝon) kaj elektu “Save Image As…” el la menuo, kiu aperos.

Do, ĉu vi povis trovi Heather? Se vi estos la unua aŭ dua trovanto kaj vi loĝas en Aŭstralio, vi rajtos ricevi senpagan Esperanto-libron. (Elektu el la listo malsupra.)

Por helpi vin, jen foto de Heather:
Heather Heldzingen

Rimarku, en kiu kvadrato vi trovis la vizaĝon de Heather (ekz-e, la ruĝa konstruaĵo estas en kvadrato E15) kaj sendu vian respondon al webmaster@esperanto.org.au.

Se la via estos la unua aŭ dua ĝusta retletero, kiun mi ricevos, mi sendos al vi retleteron por demandi vian poŝtadreson kaj vian elektitan libron.
Rimarku: Ĉiu homo rajtas fari nur unu respondon.

Premiaj libroj – elektu unu

Kaj jen la foto sen la krado:
Foto de UK-anoj, Lahtio, Finnlando, 2019

Feliĉan serĉadon!

– Jonathan Cooper, retejestro kaj vic-prezidanto de AEA


La konkurso estas nun fermita. La gajnintoj estas:
1. Nicole Else
2. Tristan McLeay

La solvo estas: K4.

Kvar plenplenaj tagoj en Esperantujo

De Terry Manley (Armidale, NSK)

(Originale publikigita en Esperanto sub la Suda Kruco, vol. 26[2], num. 135, Junio 2019)

6 homoj laborantaj en la arkivo

Mi alvenis Esperantodomen marde vespere, la 23-an de Aprilo, kaj renkontis Franciska, kiu ankaŭ venis helpi pri la arkivo en Esperanto-Domo. Post iom da babilado ni iris butikumi kaj, reirinte al la klubo, ni vespermanĝis. Dmitri lasis por mi matracon kaj littukojn sur la supra etaĝo, kie mi dormis. Estis agrable aŭskulti la fluan, klaran voĉon de Franciska kaj havi oportunon konversacii vidalvide, kio mankas al mi en Armidale.

Je merkreda mateno alvenis Sandor, Jonathan, kaj Heather kun sia nepino, Elizabeth. Do estis sesopo da ni por plenigi la spacon kaj prilabori la arkivon. Post nelonga kunveno… ni eklaboris. Mi skribas “ek” sed tuj estis hezito, konstatante kiom da laboro alfrontis nin por klasifiki, ordigi, elskatoligi, skani, registri, ktp, la enhavon de la ĉambro. Sed decidante, ke vojaĝo de mil paŝoj komenciĝas per la unua paŝo, ni komencis.

Heather kaj Franciska koncentriĝis pri surbretigo laŭorda de la jam numeritaj libroj. Kaj ili ja daŭrigis tion dum tri tagoj, ĉar estis tiom da libroj. Mi gratulas ilin pro tia klopoda fokuso, sen kiu la tasko restus neplenumita. Je la unua tago Sandor kaj Jonathan esploris skatolojn, kiuj enhavis aŭstraliaĵojn, specife fotojn. Ili ankaŭ diskutis pri la sistemo ordigi librojn. Ĉar aliaj jam komencis per la sistemo Dewey ni konsentis daŭrigi tiel. Estas kaj avantaĝoj kaj malavantaĝoj por tiu sistemo en la kazoj de specialaj kolektoj. La Esperanto-kolekto estas tiel ordigita kvazaŭ Esperantujo estas aparta lando, do ne kiel en normala aŭstralia biblioteko.

Je 14:30 ni iris al la ŝtata artgalerio. Per Meetup Jonathan organizis gvidi grupon dum unu horo je 15:00. Nia grupo kaj kvar aliaj – James, Doris, Helen kaj Dmitri – renkontiĝis por la afero. Jonathan montris al ni kelkajn pentraĵojn el la kolekto kaj klarigis kiel oni povas vidi eĥojn de kaj formoj kaj koloroj en iuj pentraĵoj. Li ankaŭ montris la uzon de la “ora proporcio” de iu pentristo. Kvin el ni decidis resti por plurigardi pentraĵojn kaj spekti filmon. La filmo estis “A Touch of Zen” (Nuanco da Zeno) el Tajlando, 1971.

Gvidata esploro ĉe la Art-galerio

Je ĵaŭdo alvenis al E-Domo ankaŭ Alan Turvey. Refoje Heather, Franciska kaj mi daŭrigis la surbretigon de libroj, dum Sandor, Alan kaj Jonathan fotis, enkomputiligis kaj registris fotojn el la skatoloj. Mi sentas, ke la laboro estas kiel memgvidata kurso, dum kiu ni lernis pri la sistemo Dewey, pri kiom da libroj okupas ĉiun kategorion, kaj krome,kiel ade laboris esperantistoj por krei tiun literaturon kaj originalan kaj tradukitan, inkluzive la fakajn librojn. Iuj lernis kiel plej bone utiligi poŝtelefonon por foti aferojn. Ni lernis pri iuj trezoroj de nia kolekto, pri unuaj eldonoj kaj raraĵoj.

En la vespero de ĵaŭdo kvar el ni – Heather, Sandor, Franciska kaj mi – iris renkonti [Esperantiston] Daniel Kane en Epping por vespermanĝi ĉe picejo. Estis vespero de bonhumora babilado, rememorante pasintecon kaj sciiĝante pri intertempaj okazoj.

Vendrede ses el ni (Elizabeth, la nepino de Heather, revenis) laboris pri la arkivo. El la suba ĉambro ŝvebis dolĉaj kantoj de rusa kantgrupo, kiu alvenis por sin ekzerci. Antaŭ ol komenci ni havis oportunon viziti la atelieron malantaŭ E-Domo, kaj la artistojn, kiuj laboras en ĝi. Hugh luis la ejon de la EFNSK ekde 1995 kaj sufiĉe sukcesis por daŭre labori tie. Li arigis komunumon de lokaj artistoj kaj la etoso estas vigla kaj ege interesa por ni.

Poste ni sukcesis pri la enmeto de preskaŭ ĉiuj libroj kun numeroj sur bretojn kaj multe da fotado. Komenciĝis ankaŭ la ordigado de iuj Esperanto-specialaĵoj kiel UEA aferoj: jarlibroj, kongreslibroj ktp. Ni deziras agnoski la laboron de tiuj, kiuj antaŭe prizorgis la arkivon. Ralph Harry, Peter Hai kaj Huigh Malcolm bezonas specialajn menciojn. Multaj el la gazetoj binditaj estas jam surbretaj danke al Huigh.

Je 15:00 ni kunvenis kaj montris kion ni individue faris kaj refoje resumis pri la celoj de la grupo kaj diskutis planon kiel daŭrigi la laboron. Post 16:00 multaj infanoj rusaj alvenis al la klubo por pentri kaj fari aliajn artaĵojn rilate al ties kulturo. Estis bone rimarki, ke la klubo vere vivas per la etendigo al alikulturaj grupoj. En la vespero mi kaj Franciska marŝis al Newtown (Njutaŭn), kie ni manĝis en restoracio kun tajlanda manĝaĵo. Hazarde ni rerenkontis Heather kaj Elizabeth surstrate.

Sabaton mi frue iris al Manlia plaĝo, kie mi ĝoje ludnaĝis en klaraj, glatformaj ondoj. Poste mi renkontis Roger Springer, Sandor kaj Franciska ĉe la Bavaria kafejo. Ne estis kutima sabato por tio [Manlia Esperanto-Klubo], do ni dankas al Roger por alveni renkonti nin kaj por la trinkaĵo. Roger alportis fotoalbumojn de Eunice Graham por doni al la arkivo. Sandor kaj mi adiaŭis ĉar ni iris al lingva festivalo en Gordon, kiun Dmitri organizis. Estis tre amika okazo de ĉ. 20 partoprenantoj. Ni lernis iomete pri la tamila, hindia, araba, tanguta (antikva lingvo apud Mongolio), nederlanda, kaj lingvo de negranda grupo en Rusujo. Dmitri prezentis tiun lastan. Ankaŭ Sandor prezentis pri Esperanto.

Alveninte al E-Domo per la aŭto de Dmitri mi estis preta iom ripozi, sed la klubo estis tiel aktiva, ke ne eblis. En la korto estis grupo da aktoroj kaj helpantoj, kiuj faris filmon en la ateliero. Ili manĝis kaj babilis. Dmitri, kun amiko Sam, gvidis grupon ĉe la supra etaĝo, kiu ludis ŝakon. Mi enrigardis kaj estis 10–12 da tiuj. En la salono sube Richard Delamore instruis Esperanton al 12 junuloj. Vigle li regalis ilin pri la reguloj de la bona lingvo.

Mi cedis al la sento iom malaktivi kaj lasis la ŝakamantojn kaj junulojn al ties okupoj. Mi promenis kun Sandor al sia loĝloko trans la tereno de la universitato. Estis pli trankvilige inter la imponaj sabloŝtonaj konstruaĵoj kun belaj pordarkoj kaj kortoj sen la senĉesa preterpaso de aŭtaro.

Reveninte al la klubo mi trovis ĝin kvieta. Nur restis duopo silente luktanta en la lasta ŝakludo.

Bonan nokton.

Tri-taga arkiva laborkunveno

Inter la 24-a kaj la 26-a de aprilo membroj Jonathan Cooper (Gosford, NSK), Heather Heldzingen (Melburno), Sandor Horvath (Adelajdo), Franciska Toubale (Melburno) kaj Terry Manley (Armidale, NSK) partoprenis la arkivan laborkunvenon ĉe Esperanto-Domo, Sidnejo. Alan Turvey (Wyong, NSK) ankaŭ partoprenis la 25-an.

Ni komencis ordigi librojn, skanis proksimume 800 fotojn kaj multe diskutis kiel aranĝi niajn librojn, revuojn kaj aliajn aĵojn. Kelkaj rezultoj espereble baldaŭ aperos en nia retejo. Kompreneble, restas multaj pli por fari, do se iu volas kaj povas helpi, bonvolu kontakti nin.

Helpantoj en la arkivo

Dum la posttagmezo de la 24-a, Jonathan gvidis la grupon, plus plurajn aliajn esperantistojn, tra parto de la Art-Galerio de Nova Sud-Kimrio (kie li laboris dum pli ol 30 jaroj).

Grupo ĉe la Art-Galerio de NSK

Kvin celoj de la arkivo

1. Konservi la kolekton

Esperanto-Domo estas la plej daŭre havebla loko por konservi la arkivon. Do…
• Ni esploras kiel plej bone konservi la malnovajn raraĵojn en la kolekto
• Ni rekomendas aĉeton de taúgaj ujoj por kaj konservi kaj montri kolekterojn en sekuraj kondiĉoj

2. Diskonigi kaj disponigi la enhavon al la esperantistaro

Plej efike oni uzus la interreton, sed tio dependas de rimedoj kaj homaj kaj teĥnikaj. Do…
• Ni registru la enhavon en la retejo
• Ni fotu, kie taŭgas
• Ni skanu raraĵojn
• Ni pruntedonu por studesploroj

3. Propagandi per arkivaĵoj

• Ni ekspozicii raraĵojn, aŭ rete aŭ fizike (en taŭgaj ujoj), por propagandi

4. Aldoni aĵojn al la kolekto

• Ni serĉu mankojn en la kolekto, aparte pri Aŭstralio, kaj petu esperantistojn por donacoj

5. Kribri la kolekton

• Ni apartigu neraraj duoblaĵojn: aŭ metu ilin en la bibliotekon aŭ – se tiuj estas superfluaj – ofertu ilin al kluboj aŭ individuoj

Esperanto en radio-SBS

La 6-an de junio 2018 ĵurnalisto (Amelia Dunn) kaj filmisto de la aŭstralia radi- kaj televid-kanalo SBS pasigis unu horon kaj duonon en Esperanto-Domo, Sidnejo, intervjuante plurajn esperantistojn. La rezulto (ĝis nun) estas radiprogrameto/podkasto: Universal but obscure language making a comeback with internet.

Joanne Cho parolas al ĵurnalisto Amelia Dunn dum aliaj esperantistoj aŭskultas (Foto: Nicole Else)

Richard Delamore parolas al ĵurnalisto Amelia Dunn dum aliaj aŭskultas (Foto: Jonathan Cooper)

Komentoj pri la Dua Trilanda Kongreso

Je la fino de la Dua Trilanda Kongreso en Bekasi, Indonezio, 2018, ni petis kongresanojn doni al ni komentojn. Jen la rezultoj:

  • Mi ŝatis la kurson kaj la prezentadojn, la dancadon kaj kantadon. Mi speciale ŝatis la prezentadon de Sandor, Heidi kaj Elstara.
  • Mi ne povas paroli Esperanto, so I’m sorry for English…
    I feel so blessed to be able to attend the congress. All of the people there were so kind and friendly. Too bad, my Esperanto is not good, but I’ll study hard after this congress. I got a lot of knowledge here. Not only did I learn more about Esperanto, but also other languages and cultures. And the most important thing: I feel like I got a new family. [Mi sentas min tiom benita povi ĉeesti la kongreson. Ĉiuj tie estis tiom afablaj kaj amikemaj. Bedaŭrinde mia Esperanto ne estas bona, sed mi diligente studos post tiun kongreso. Mi ricevis multe da scio ĉi tie. Mi ne nur lernis pri Esperanto, sed ankaŭ aliaj lingvoj kaj kulturoj. Kaj la plej grava afero: estas kvazaǔ mi gajnis novan familion.]
  • Mi fartis ĝoje dum la kongreso. Mi nun havas multajn novajn amikojn de aliaj landoj. Bonvolu pardoni. Dankon al vi ĉiuj. Mi amas vin.
  • Je la komenco mi timeme parolis, sed intertempe mi akiris novajn amikojn. Mi volas veni al la venonta kongreso. Mi malĝoje aŭdiaŭas miajn amikojn. Multajn dankojn al la LKK kaj la eksterlandanoj por viziti nin.
  • Mi ŝatis la programon, speciale la prezentado de Sandor, Carlos kaj Albert. Mi ŝatis poemojn al la indonezia movado, la dancojn, la teatraĵojn kaj kantojn. Mi estas tre kontenta, ke mi renkontis multajn homojn el via lando.
  • La kongreso estis bona, sed mi bedaǔras, ke ne pli da homoj partoprenis la prezentadojn.
  • Laǔ mi ne estis tre agrabla loko. La loko de la unua kongreso multe pli taǔgis, kun herboj. Ni estis multe pli ekstere, ktp. Nun ni estis daǔre interne, kaj ekstere estas neniom da agrabla ombro kaj multe da trafiko. Ene estis tiom da klimatizado, ktp – multaj malsaniĝis pro tio. Estis tro kosta loĝado por ĉiuj, do multe devis veni de aliaj lokoj ĉiutage. Pli taǔgus do pli malgranda urbo, kaj ne hotelego. Pluraj prelegantoj ne havis tre malaltan lingvonivelon. (??)
    Pozitivaj: Diverseco de la prelegoj, skajp-prelegoj.
    Negativaj: Apenaǔ estis anoncoj faritaj por ĉiuj. Mankis iom da informoj foje, ekz-e komence pri kie oni manĝos matene.
  • Mi estas Alfrinadi, komencanto. Mi pensas ke kongreso estis tre bona. Mi lernis Esperanton dum la kongreso. Mi volas partopreni Esperanto-kongreson ekster Indonezio.
  • Mi ege ĝuis konatiĝi vin dum la kongreso, sed mi ne multe scias pri via vivo, ĉar mi ankoraǔ ne parolis kun vi. Tamen mi pensas, ke vi havas bonan vizion kaj planojn por via estenteco. Esperanto donas al ni novan vojon, novan vivon.
  • Mi ĝojis ke mi povis partopreni la kongreson, ĉar mi povas renkonti novajn geamikojn el diversaj regionoj kaj landoj. Mi esperas, ke mi povas partopreni en la sekva tri-landa kongreso kaj renkonti aliajn geesperantistojn. Multajn dankojn.
  • Pli bone ol mi atendis. Tre agrabla etoso. Mi tre bedaǔris, ke ni ne kune manĝis. Eble la eksterlandanoj povas subteni la indonezianojn kaj orient-timoranojn venontfoje. La programo estis varia kaj la prezentadoj estis sufiče bone preparitaj. Mi tre bedaǔras, ke eĉ ne unu veterano povis veni. Bona, alloga ekskurso sabate. Mi tre ĝuis la senveturilan tagon dimanĉon matene. Ĝis la venonta evento.
  • Granda riĉenhava programo. Troa eĉ. Bona, konvena salono. Skajpaĵo progresas, ankoraǔ oftas problemoj, sed spertaj uzantoj kutime solvas. Bunta, alloga kongresa libro. Manĝaranĝo iom post iom pliboniĝis dum la kongreso. Ni plibonigu interkomunikadon pri ekskursoj. La arta vespero kaj orient-timora prezentado estis bonegaj.
  • Mi multe ĝuis la kongreson. Se ni povus manĝi kune, estus pli bone. Se ni povus kune loĝi, estus eĉ pli bone. Ne necesas havi tiel luksan hotelon. La varmeco de ĥoroj plaĉis al mi. Ni ridis multe. Dankon al ĉiuj! – Hadie
  • Gratulon al la organizantoj de la tri-landa kongreso. Kaj koran dankon pro la belega kaj mirinda kongreso. Mi ĝuis lerni multon.
  • Instead of exhausting everyone’s energy with the late-night program, let’s have shorter and less activities: 9:00am – 5:00pm, dinner, finish. Choose less costly accommodation & lower priced restaurants. Some Esperantists are not rich. A local community hall for the last day dinner with everyone bringing some food and fruits. [Anstataŭ elĉerpi la energion de ĉiuj per la malfru-nokta programo, ni havu pli mallongajn kaj malpli multajn agadojn: 9:00 atm – 5:00 ptm, vespermanĝon, finon. Elektu malpli multekostajn loĝadon kaj malpli multekostajn restoraciojn. Kelkaj esperantistoj ne estas riĉaj. Loka komunuma salono por la fina vespermanĝo kaj ĉiuj alporti iom da manĝaĵoj kaj fruktoj.] Multajn dankojn. – Marumi Smith (Melburno)
  • I didn’t understand what was happening most of the time, but I enjoyed it. A good program. The illustrated presentations were much easier to follow for me as I could make some connections with the words and the pictures. Great camaraderie amongst participants. [Mi ne komprenis pri kio okazis la plej grandan parton de la tempo, sed mi ĝuis ĝin. Bona programo. La ilustritaj prezentadoj estis multe pli facilaj sekvi por mi, ĉar mi povis fari iujn rilatojn kun la vortoj kaj bildoj. Bona kamaradaro inter kongresanoj.] – Greg Jeffs
  • Mi ĝuis la kongreson ĉar mi povis renkonti esperantajn amikojn, kiujn mi ne tre bone renkontis. Mi povis amikiĝi kun novajn amikojn, speciale kun la orient-timoranoj. Mi bedaǔras, ke partoprenantoj ne estis tiom multaj kiel en la pasinta tri-landa kongreso.
  • Ĝi estis bona kongreso. Mi tre ĝuis ĝin. Mia instruisto estas bona. Mi esperas, ke ni havos pli da kongresoj.
  • Mi tre ĝuis la amikecon kaj konversaciojn. Eble tro da prelegoj. Eble diservo estus bona?
  • Saluton. Mi estas Mateus de Sena kaj mi estas komencanto. Dum la kongreso mi ŝatis la prezentadojn de Heidi, Sandor, Carlos kaj Albert, ĉar ili donis bonajn novaĵojn kaj samtempe mi lernis novajn vortojn. Mi tre ĝuis renkonti novajn amikojn el diversaj landoj. Kaj mi ankaǔ tre ĝuis nian ekskurson. Estis mia unua kongreso. Dankon de Mateus
  • Mi multe ŝatis la etoson kaj amikecon de ĉiuj kongresanoj kaj dankas la organizantojn pro tiu mirinda kaj fruktodona kongreso. La partopreno de la junuloj el tiu regiono kaj ilia kunlaboro estas esplorplena, same kiel la kunlaboro de indonezianoj, orient-timoranoj, filipinoj, aǔstralianoj, novzelandanoj kaj alilandanoj. Dankon al ĉiuj. Daǔrigu en la amikeca kaj frata vojo por Esperanto. – Carlos
  • Ĝenerale interesa. Bona oportuno renkonti homojn de aliaj landoj. Refoje, la “okcidentaj” landoj provizis la maljunulojn, dum la aliaj provizis la junulojn. Kvankam mi ĝuis la lukson de la hotelo, mi opinias ke ne tiom luksa hotelo estus pli taǔga, por ke oni ne dividu la ĉeestantojn. Tiam klare en du grupoj: la pagipovaj kaj la nepagipovaj. Mi ne tre ŝatis la viziton al “mini Indonezio”: tro da aǔtomobiloj ĉie. Pro ŝanĝoj en la programo mi alvenis malfrue, mistrafis spektaklojn. Mi certe preferis la art-galerion. Estonte, pensu pri pli da eblecoj por interŝanĝoj ĉefe ne emfazo de monhavantoj kaj nemonhavantoj.
  • Mi vere dankas la organizantojn (ĉar mi scias, ke kutime estas la sama malgranda nombro de diligentaj laborantoj).
    – Mi ĝuis la ludojn dum la interkona vespero
    – La individuaj prelegoj estis bonaj
    – La sen-aǔta marŝado estis miraklo. Mi ĝuis finfine vidi la lokan loĝantaron sur la strato ludi, ridi, rajdi biciklojn, marŝi, babili
    – Por mi la malpura aero en la urboj tutcerte restas en mia memoro kaj bona memorigo, ke mi bonŝancas loĝi en puraera loko.
    – La plej bona sperto estis babili kun homoj de aliaj landoj kaj amikiĝi kun ili.
  • Unue, mi salutas vin de tiu ĉi heroa urbo. Kaj nome de la LKK mi petas pardonon al ĉiuj se vi spertis malagrablaĵojn. Ni konfesas, ke ni faris multajn erarojn, sed espereble tio ne estis grava por vi.
  • Mia sperto pri la tri-landa kongreso estis mojosa. Mi ĝojis renkonti novajn kaj malnovajn geamikojn. Ankaŭ mi feliĉas, ke mi povis plifortigi la ligon kun aliaj LKK-anoj kaj indoneziaj geesperantistoj. Dankon, tri-landa kongreso.
  • Mi nomiĝas Tiwi. Mi estas komencanto. It’s too hard for me to express all my joy with Esperanto, but I’ll keep learning and improving. La kongreso estis interesa. Mi lernis Esperanton de multaj homoj. Mi ankaŭ akiris novajn amikojn. Mi amis tion. Multajn dankojn!
  • Laŭ mi la kongreso estis iom malaranĝita, ĉar kelkfoje faris aferojn ne kune. Ekz-e la bankedo kaj la ekskurso. Sed mi estis feliĉa vidi multe da junuloj de Indonezio kaj Orienta Timoro parolante Esperanton. Mi deziras, ke dum la venonta kongreso ili jam pli bone parolos. Sed la plej grava estas la unuigo kaj mi esperas ke pli da homoj venos al la venonta tri-landa kongreso. En tiu kongreso ne estis tiom da homoj el Novzelando kaj Aŭstralio. Mi ankaŭ esperas, ke estos pli da legumoj kaj verdaĵo, kaj ke oni indiku la ingrediencojn apud la manĝaĵo (vegano, vegeterano).
  • Ĝenerale estis bone, sed mi pensas, ke estis multe da malsameco de aktivecoj inter la junuloj kaj maljunuloj. Mi vere sentis la diferencon de la “dua klaso”. Mi pensas ke la Esperanto-movado estas en periodo de transiro, ĉar multe da junuloj nun esperantas. Devas esti plano por ĉiuj kune en la venonta kongreso. La mono estas grava afero por multaj. La riĉuloj devas pli subteni la malriĉulojn.
  • 1. La prelegoj estis bonaj.
    2. La teatraĵoj estis bonaj.
    3. La sabata ekskurso estis tre bona
    4. Tre bonaj estis la prezentado de la kongresa libro.
    Malbonaĵoj: Ne okazis komuna kongresa manĝaĵo. La muroj inter salono Zamenhof kaj la apuda ĉambro ne estis sufiĉe dikaj. Ni aŭdis la bruon el la najbara ĉambro.
  • Mia nomo estas Eĉa. Hodiaŭ mi sentas min malĝoja. Kial finiĝos tiu tago? Tamen, mi estas tre feliĉa koniĝi kun vi el Koreio, el Aŭstralio, el Belgio, el Novzelando, al Orienta Timoro kaj el Hispanio. Unue mi pensis ke estos malfacile apud vi. Mi neniam forgesos tiun momentojn. Mi lernis Esperanton pli, do nun mi povas paroli kun vi. Mi amas vin ĉiuj.
  • Esperanto estas por la unuigo, ne por la malamo inter esperantistoj. La kongresloko/prelegoj ne devas esti tiel malvarmegaj, ĉar la klimatizilo fakte malsaniĝis multe da personoj.

Aǔdiaǔa mesaĝo de Albert Garrido

Blovo de freŝa aero
Aǔdiaǔa mesaĝo de Albert Stalin Garrido (Filipinoj)

AEA invitis Albert al la dua trilanda kongreso en Bekasi. Estis la unua fojo aǔdi ion pri Esperanto en Filipinoj.

Albert Stalin Garrido

Karaj kongresanoj kaj amikoj,

Kun bedaŭro mi elkore pardonpetas ĉar mi ne povas partopreni la ferman ceremonion kun vi, ĉar mi devas flugi je la 11-a matene. Mi eĉ ne povis ĝuste adiaŭi vin, specife dum la bankedo, ĉar mi devis foriri frue por preni la oportunon aĉeti suvenirojn en la bazaro.

Indonezio estas tre mirinda lando. Kiel mi jam multfoje diris, ĝi multe memorigas min pri Manila. Kun la kultura kaj lingva diverseco, ĝi estas ja kolorplena kaj estas la defio por ni ankoraŭ pli profunde malkovri la mirindaĵojn en tiuj koloroj.

La trilanda kongreso estas blovo de freŝa aero por mi. Tio ĉi estas mia sesa kongreso, sed la unuaj kvin estis precipe por maljunuloj, kun kiuj mi havas kompreneblajn diferencojn, ĉu pri vidpunktoj aŭ spertoj, ktp. Do, estas mia unua fojo partopreni internacian Esperanto-aranĝon, kies partoprenantaron konsistigas plejmulte junulojn. Vidi per miaj du okuloj, ke la esperantista junularo kaj en Indonezio kaj Orienta Timoro vere daŭre kreskas, kaj ili florigas kompetentajn movadanojn, plifortigas la fajron en mia koro. La fajro estas mia ĉiama aserto ke sudorienta Azio estas la espero de nia movado estas fakte tute vera. Kaj, ke ni ankoraŭ devas multe pli labori por antaŭenigi la jam komencitan sukceson. Mi dankas al ĉiuj junaj indonezianoj kaj orient-timoranoj, kiuj havis la entuziasmon montri siajn lertojn kaj konojn dum diversaj programeroj, kaj kiuj ankaŭ kun intereso interagis kun mi. Nu, mi estas ĝenerale timida homo, sed la pasio interagi fontas el tiu energio montrata de ili.

Orient-timoranoj prezentas “kapoeron”

Mi ankaŭ ĝojegas konatiĝi kun aŭstraliaj kaj novzelandaj esperantistoj, kun kiuj mi antaŭe havis preskaŭ neniun kontakton. Estis ja strange, ke malgraŭ la relativa proksimeco inter Filipinoj kaj la du landoj, ni ne vere havis ajnaspecan kunlaboron. Aliflanke, mi ankaŭ dankas al la Aŭstralia Esperanto-Asocio, kiu ebligis mian vojaĝon kaj tiel efektive establis rilatojn inter niaj movadoj. Espereble, la movadoj en ambaŭ landoj daŭre kontribuos por plifortigi la rilatojn inter landoj en Azio kaj la Pacifiko.

Entute, mi ĝojas, ke en la tri oportunoj, en kiuj mi povis kunhavigi mian konon (Filipinoj, filipina movado, kaj la tagaloga), multaj ekhavis freŝan scion pri ni. Ĉiam mi trovas energion malfermi la okulojn de eksterlandanoj pri mia lando, specife ankaŭ pri nia landa E-movado, kiu bedaŭrinde restas relative izolita de la cetero de la internacia komunumo.

Ĉion dirinte, mi invitas vin daŭre teni rilatojn kun la filipina Esperanto-komunumo, kaj mi esperas, ke ni vidos unu la alian tre baldaŭ, ĉu en Indonezio denove, aŭ aliloke, aŭ eĉ en Filipinoj, kie mi kun mia tuta koro, bonvenigos vin. Reveninte al niaj hejmlokoj, daŭre ni planu kaj pli pasie agadu por la antaŭenigo de nia nobla afero.

Ĉiam antaŭen!

Albert Stalin Garrido