2015 kongreso: raporto kaj komentoj

Aǔstralia-Novzelanda Kongreso/Somerkursaro – Melburno (02 – 11 januaro 2015)

Ilia Dewi (Indonezio) kaj Teofilo Jesu Maria de Jesus (Orienta Timoro), dum la ekskurso al St Kilda

Partoprenis 50 homoj el 7 landoj en la kuna aŭstralia kaj novzelanda kongreso kaj somerkursaro ĉe International House, Melburna Universitato.

Ĉar ni vere volas plibonigi niajn rilatojn kun niaj najbaraj landoj ni invitis Ilia Dewi el Indonezio kaj Teofilo de Jesus el Orienta Timoro. Ambaǔ bone reprezentis siajn landojn.

“La kongreso okazis en agrabla etoso kaj niaj akraj internaj problemoj de la lastaj jaroj tutcerte preskaǔ malaperis en la mallumo de historio,” asertis Sandor Horvath, la nuna AEA prezidanto.

Nia Trevor Steele instruis la spertulojn pri la krucmilitoj, Rikardo Newsum gvidis la “progresantojn”, kaj Ilia, nia gasto el Indonezio, instruis la komencantojn.

Kelkaj el la pintaj prezentaĵoj estis surscenigo de la filmo 54 Tagoj kun subteksto en Esperanto, la indonezia vespero, kaj nia unua defora prezentaĵo, far Richard Delamore pri Esperanto-TV.

Ni esperas, ke nia venonta kongreso estos komuna, trilanda (Indonezio, Aǔstralio, Novzelando) dum pasko 2016 en Bandung, Indonezio. Kompreneble ni bonvenigos vizitantojn el ĉiuj landoj.

Chris Krageloh parolas pri interlingvistiko

Pli da fotoj haveblaj

Komentoj de la partoprenintoj

Ĝenerale, la kongreso kaj somerkursaro ricevis pozitivajn komentojn de kelkaj personoj (“bona”, “ĝuinda”, “mi lernis multon”). La organizado de la evento, inkluzive de informo pri kiel iri tien, estis ankaŭ laŭditaj. Tamen, unu respondinto atentigis la neceson allogi pli da gejunuloj.

La kongresejo ankaŭ ricevis pozitivajn komentojn, pro sia konveneco (“ĉio en unu loko”), loĝado, manĝoĉambro, salono, manĝo kaj la amikemaj laboristoj. Unu homo ŝatis la vegetarajn elektojn. Tamen, unu afero pri la ejo, kiu ricevis plej da negativaj komentoj, estis la sendrata interret-konekto (Wi-Fi): tre malfacile konekti (nur kvar iloj povis konekti samtempe) kaj ofte tre nefidinda kaj malrapida.

La lecionoj estis ĝenerale bonricevitaj, kaj ĉiuj tri instruistoj laŭdiĝis. Tamen kvar respondintoj el la lecionoj por progresintoj skribis ke ili preferus nivelon inter “komencantoj” kaj “progresintoj”, kaj unu esprimis malfacilon per la rekta metodo. Unu respondinto en la klaso por spertuloj plendis ke malbona prononcado de iuj partoprenintoj (kiu malfaciligis komprenadon de la teksto) ne estis korektataj.

Pluraj respondintoj laŭdis la programon (“bona mikso de prelegoj”, “bone organizita”, “bona ekvilibro inter ekskursoj, lecionoj kaj individuaj prezentoj”). La ekskursoj estis priskribitaj kiel “ĝuindaj” de tri respondintoj, sed du plendis pri la konfuzo kun temp-kunordigo inter la ekskursoj “Ekologia Melburno” kaj “NGV”. Du respondintoj sugestis ke povus esti pli bona ekvilibro inter Esperanto kaj la angla, kaj unu sugestis posttagmezajn programerojn por komencantoj aŭ malpli spertaj esperantistoj. Aliaj sugestoj estis:
• meti elektaĵojn post vespermanĝo
• havi paroladojn pri Melburno aŭ Viktorio, por tiuj, kiuj vizitas la urbon
• havi programeron por komencantoj samtempe kiel la jarkunsido
• organizi “Google Hangout”, por ke neĉeestantoj povu spekti la prelegojn samtempe el ie ajn en la mondo, kaj por ke ni povu havi pli da prelegoj de neĉeestantoj, kiel la prezento de Richard Delamore.

Unu ekstra komento estis plendo pri la interrompado kaŭzita de dumprograma fotado, aparte kiam fulmo estis uzita.

La kongresa koruso prezentas

Dua AMO-seminario – Sidney, Kanado

Vido de la seminario
La 9an kaj 10an de julio 2014, trideko da aktivuloj el Kanado kaj Usono, plus vizitantoj el Ĉinio, Japanio kaj Tajvano, kaj mi el Aŭstralio, partoprenis dutagan seminarion por Aktivula Maturigo (“AMO-2”) en marborda urbeto Sidney (Brita Kolumbio, Kanado). La seminario traktis la temon “Strategio kaj praktiko de Esperanto-informado en Nord-Ameriko”, sub gvido de d-ro Mark Fettes, prezidanto de UEA.

La Centro Mary Winspear, Sidney BC, la seminariejo

En la programo estis pluraj prezentoj kaj diskutsesioj, kaj diversaj laborgrupoj pri specifaj temoj. Fine de la seminario naskiĝis kvar laborgrupoj, pri:
– evoluigo de teknikaj rimedoj
– utiligo de sociaj retoj
– respondado al tiklaj demandoj, kaj
– la enkadrigo de la informa laboro en la pli vastaj streboj al daŭripova evoluo.
Ĉiu grupo celas plukonstrui sur ideoj kaj diskutoj el la seminario por pretigi konkretajn konsilarojn kaj informrimedojn en la venontaj monatoj.

En prezento kiu malfermis la seminarion, Fettes atentigis, ke informado estas pli efika kiam ĝi tuŝas la sentojn kaj emociojn de la homoj. Kvankam oni ne neglektu raciajn argumentojn por Esperanto, pli prioritata estas la komunikado de kernaj valoroj – ekzemple, ke esperantistoj estas malfermitaj, inkluzivemaj, scivolemaj, kleriĝemaj, kaj kun alta sento de persona respondeco. Laŭ li, la informado pri Esperanto klare montru, ke esperantistoj estas multlingvaj, multspecaj homoj kiuj komprenas kaj ŝatas la homan diversecon.

D-ro Mark Fettes prezentas la malferman prelegon

En alia pensiga kontribuo, “Kiel paroli kun lingvoinstruistoj”, Grant Goodall dementis kelkajn ŝatatajn mitojn de nia movado. Laŭ li, la nereguleco de etnaj lingvoj ne donas tiel grandajn problemojn por la lernado, kiel esperantistoj emas imagi. Kvankam usonaj lingvoinstruistoj dividas kelkajn el niaj kritikoj pri la troregado de la angla, multaj el ili vidas simile grandan problemon en la disvastiĝo de la hispana kiel “dua lingvo por ĉiuj” en usonaj lernejoj. Tiel necesas en kontaktoj kun lingvoinstruistoj emfazi nian konvinkon, ke ĉiuj lingvoj estas instruindaj kaj lernindaj.

Laborgrupo pri ĵurnalista intervjuado kondukis al plia laborgrupo pri la “plej tiklaj demandoj”, kiujn oni devas foje respondi pri Esperanto. Paralele, estis laborgrupoj pri sociaj retoj kaj la kreado de aŭdvidaj inform-materialoj (videaĵoj k.a.).

Unu el la laborgrupoj

Kelkajn el la ideoj de Fettes esploris kaj pluevoluigis plia laborgrupo. Dum diskuto pri kernaj valoroj, la grupo konstatis, ke necesus repripensi la aspekton kaj enhavon de la bazaj informiloj kaj retejoj de la nordamerikaj asocioj por pli bone komuniki tiujn valorojn al ĝenerala publiko. Ekzemple, oni povus kolekti mallongajn personajn atestojn kaj rakontojn pri la kleriga kaj interpersona valoro de Esperanto, de homoj el diversaj aĝoj, regionoj, etnecoj, ktp, por vive ilustri la buntecon kaj inkluzivecon de la movado.

Evidentiĝis ke ni ne scias sufiĉe pri la fonoj, motivoj, interesoj kaj kapabloj de tiuj, kiuj interesiĝas pri Esperanto. Tial naskiĝis projekto de enketo inter pluraj grupoj – membroj, informpetantoj, lernu-uzantoj, NASK-studentoj – por kolekti kaj analizi tiajn informojn. Kun subteno de la estraroj de Esperanto-USA kaj Kanada Esperanto-Asocio, kaj fakaj konsiloj de Ĵenja Amis (magistra studento pri merkatiko), malgranda teamo realigos tiun projekton en la venontaj monatoj. Se tio montriĝos utila, ĝi povus esti modelo por aliaj landaj asocioj, ekzemple la nia.

Estis diskutitaj multaj interesaj kaj uzindaj konsiloj. Mi esperas baldaŭ sekvigi ĉi tiun raporton per pli detalaj notoj, sed inter la konsiloj de la seminario estas la jenaj (pri kontakto kun ĵurnalistoj, en intervjuoj, komunikiloj kaj artikoloj):
– Trovu konkretan ankron aŭ hokon, ekz-e mencion aŭ citon de difinita persono, okazaĵo aŭ atingo.
– Evitu tro internajn terminojn, mallongigojn kaj esperantismojn (ekz-e “congress” kaj “Esperantist” – pli bonaj estus “conference” kaj “Esperanto speaker”).
– Atentu lokan kulturon kaj interpretojn de difinitaj vortoj kaj konceptoj, kiel “international”, “planned”, “constructed”, “artificial”, “universal” kaj “neutral”.
– Ne elpensu “faktojn” en intervjuoj. Se vi ne scias respondon, diru tion, kaj diru ion, kion vi efektive scias. Evidente, tamen, ju pli vi scias, des pli bone!

Jonathan Cooper

[Mi dankas d-ron Mark Fettes pro lia permeso uzi partojn de lia propra raporto kiel bazo de la mia.]

Raporto pri la Kongreso kaj Somerlernejo, 2014

Kanbero, 3–12 januaro 2014

En la Aŭstralia Nacia Universitato en Kanbero unu el sennombraj konstruaĵoj nomiĝas Ursula Hall. En ĝi la estraro de AEA organizis la Kongreson kaj Somerkursaron de Aŭstralia Esperanto-Asocio por 2014.

Partoprenis en ĝi proksimume 52 fervoraj gesamideanoj el Koreio, Nepalo, Indonezio, Germanio, Novzelando, Vjetnamio, Novkaledonio, Hungario kaj eĉ pli multaj el Aŭstralio.

Ni kunvenis en tre pura, bela kaj grandega ĉambrego. En la dua vespero (sabato) Trevor Steele gvidis kvizludadon, kiu amuzis nin ĉiujn, malgraŭ ke la premio esti nur la fiero de la gajninto.

Dimanĉo-matenon okazis ekumena Diservo. Tiu estis tre interesa. Oni aŭdis pri multaj malsamaj religioj kaj lernis multon. Okazis ankaŭ kelkaj ekskursoj al tre interesaj lokoj en la Aŭstralia Ĉefurba Teritorio.

La manĝaĵoj kaj trinkaĵoj en la kongresejo estis multaj kaj diversaj. Eble multaj el ni manĝis multe tro ol estis bona por niaj sanoj, sed ili bongustis.

Okazis kelkaj prezentaĵoj de diversaj specoj, ekzemple, Nepala Vespero prezentita de Indu Thapalia kaj Bharat Ghimire. Ni aŭdis ĉion sciindan pri Nepalo. Poste Indu prezentis al ni nepalan dancon. Multaj belegaj samideaninoj iom post iom partoprenis en ĝi.

danco

Indu Thapalia gvidas kongresaninojn en moderna nepala danco

Jonathan Cooper parolis brile pri arto. Ankaŭ parolis Lumera Nohill pri la Korea Esperanto-Junularo. Ŝi parolis tre klare, interese kaj senerare.

Dmitrij Luŝnikov gvidis diskuton pri ideoj, pri Esperanto-Televido, Esperanto-Domo kaj lingvaj festivaloj. Rainer Kurz montris plurajn filmetojn el filmkonkurso okazinta en Germanio. La prezentado fakte iĝis filmkonkurseto: ni elektis niajn plejŝatatajn filmojn kaj la venkanta filmo gajnis la premion ‘Aŭstralia Populara Elekto’.

Okazis Lingvofestivaleto ankaŭ ĉe ni. Lingvoj priparolataj inkluzivis la ĉina, germana, hungara, indonezia, korea, nepala, pitjantjatjara, rusa, slovaka kaj vjetnama.

prelego

D-ro Markus Gabor parolas pri la hungara lingvo

Kompreneble neniu povis ĉeesti ĉion, sed jen kelkaj aliaj elstaraĵoj:
• Pri ”Arĥiva Historio de AEA” prelegis Huigh Malcolm kaj Terry Manley
• Daniel Kane parolis pri la fama Jørn Utzon, kiu konstruis la mondfaman Operejon en Sidnejo
• Ĉarma Maria Staykova parolis pri sia onklino, Belka Beleva (vere tre belega kaj kortuŝa parolado)
• Trevor Steele parolis pri la ”Aŭstralia Antologio”
• Heather Heldzingen parolis pri la Universala Kongreso en Islando en 2013

Maria Staykova parolis pri sia onklino, la fama esperantista aktorino, Belka Beleva

Maria Staykova parolis pri sia onklino, la fama esperantista aktorino, Belka Beleva

Vendredon, la koruso belege distris nin per kortuŝe belegaj kantoj. Okazis ankaŭ pluraj teatraĵoj kaj la tago finiĝis per ”Diskoteko”.

Unu el la belaj kantoj kantitaj de la koruso

La antaŭlastan tagon okazis pluraj ekskursoj. Unu tre interesa estis al iu loko, de kie iuj sciencistoj povas esplori kaj komuniki kun Marso, Jupitero kaj multaj aliaj planedoj kaj kosmoŝipoj. Ni iris ankaŭ vidi la Nacian “Arboretum” (arborologia parko). La festmanĝado okazis en moderna taja restoracio la finan vesperon: la manĝaĵo estis tre bongusta, sed la bruo en la loko estis neeltenebla. Oni disdonis diplomojn ktp, sed la aŭkcio okazis hejme en la kolegio.

bankedo

Bharat Ghimere prezentas atestilon al kurs-partoprenanto, dum la bankedo

Entute treege bonega kongreso. Ĉiuj estis feliĉaj kaj helpemaj. Estis tre granda ĝojo lerni ion novan kaj ekkoni geamikojn el la tuta mondo.

(Priskribo de la kongreso bazita sur raporto verkita de Bob Felby)

Kelkaj komentoj de partoprenintoj

Laǔ mia vido kaj sento, la kongreso estis tre agrabla. Mi povis kunveni kun ĉiuj kaj interparoli, ankaǔ manĝi kaj dormi bone. Do, en la loko nenio mankis. Tiu evento refoje pruvis por mi, ke esperantistoj ja estas amikemaj, helpemaj, bonkoraj, lertaj kaj scivolemaj homoj. Mi kaj Eko, nome de IEA, dankas AEA, ke ĝi traktis nin kiel bonaj amikoj.
Andre Samosir (Indonezio)

La kongreso tre plaĉis al mi. Mi sentis min sekura en multaj ĉambretoj, kiuj permesis malgrandajn kunsidojn. Mi ŝatis ĉeesti la diversajn prelegojn ĉiutage. Mi esperas, ke en la estonteco pli da aǔstraliaj junuloj venos.
Lumera (Koreio)

Mi tre ŝatis la lecionojn kaj la eblecon partopreni lecionon. Mi antaǔe neniam faris tion. Tamen, mi ofte volis aǔskulti la samtempajn matenajn prezentaĵojn.

La kongresloko estis bona, komforta kaj en bona loko en Kanbero. Krome, Kanbero estas ideala loko por nacia kongreso, interesa kaj ne tro varma.

La manĝaĵo estis bona.
Marko Schmidt (Aŭstralio)

La kongreso estis plena, kun multe por fari. La unua, amuza vespero donis bonan komencon kaj post la ludado sur la planko per la ŝuoj ni ja bone konis unu la aliajn.

Mi ŝatis mian kurson (de Trevor) kaj aǔdis bonajn raportojn pri la aliaj du.
Hazel Green (Verda Nukso) (Aŭstralio)

Mi tre ŝatis, ke mi povas renkonti multajn novajn amikojn kiuj donis al mi novajn spertojn. Do, mi havos interesajn rakontojn kiel premio por la esperantistoj en Indonezio. Multajn dankegojn al AEA pro ĝia malavareco. Vivu Esperanto en la tuta mondo.
Eko (Indonezio)

Mi nun iomete parolas Esperanton. Mi sentis min tre bone. La kunularo estis bona. Mi rakontos al ĉiuj pri la Esperanto-Kongreso.
Elizabeth Hellenpach (Aŭstralio)

Mi tre ĝoje partoprenis la aǔstralian Kongreson. Mi multe lernis, ne nur la lingvon, sed ankaǔ pri historio, artaĵoj, E-movadoj de diversaj landoj. Mi partoprenis la kurson de progresantoj kaj mia nivelo pliboniĝis. Mi havis tre interesan tempon kun aǔstraliaj esperantistoj. Ĝi estis mirinda tempo dum mia E-agado. Koran dankon al AEA. Mi deziras sukceson al AEA.
Duong Tu Kieu (Vietnamio)

Mi multe aǔdis pri la aǔstraliaj kongresoj kaj somerkursaroj. Do, bonŝance, ĉi-jare mi sukcesis partopreni. Estis agrabla kongreso, kiu okazis en belega loko en Aǔstralio. Ĉiu partoprenanto estis amikema, helpema kaj ĉarma. Mi partoprenis la progresintan kurson. La instruisto estis Trevor, fama esperanta verkisto. Plaĉis al mi lia instruado. Li tiel ĉarme kaj klare klarigis la temojn. Ankaǔ la dormoĉambroj kaj la manĝaĵo plaĉis al mi. Mi esperas ke mi povas reveni al Aǔstralio iam.
Indu Thapaliya (Nepalo)


Video: Esperanto Kongreso en Kanbero: 5 Aŭstralianoj parolas (Unua parto), de Nicole Else

Elŝutu plenan programon (PDF, 270 KB)